A telemetría e o telecontrol son campos relativamente novos que se desenvolveron rapidamente nos últimos anos e cuxo crecemento a curto e medio prazo prevese exponencial. Esencialmente a telemetría e o telecontrol non están correctamente definidos baixo a óptica dunha única tecnoloxía, senón que se serven para os seus fins dun conxunto de tecnoloxías e servizos fundamentados en diferentes pricipios, tipos de equipamentos, ámbitos de funcionamento, características, etc. Por tanto terase que realizar un estudo e trazar un plan de actuación para definir tanto a arquitectura como a tecnoloxía ou conxunto de tecnoloxías a utilizar en cada caso.

A telemetría é unha tecnoloxía que permite a medición remota de distintas magnitudes físicas (mediante a utilización de sensores) e a recepción de información dixital do estado doutras máquinas e procesos. O envío de información cara ao equipo central nun sistema de telemetría realízase tipicamente mediante comunicación sen fíos, se ben pódense utilizar outros métodos como fibra óptica, redes informáticas, etc. Pola súa parte o telecontrol supón ademais a actuación sobre os equipos ou sistemas, tamén a distancia e de forma deslocalizada, ben como resposta á información previamente obtida, ou ben baixo a demanda de calquera outro tipo de tarea (tareas programadas, actuacións arbitrarias, etc.).

Algúns casos prácticos de utilización son: equipos meteorolóxicos en campo, control de riscos, caixeiros automáticos, control de silos de cemento (facturación, reposicións, optimización de rutas), alarmas de depósitos de gas, control de frotas, captación de datos (RFID), telemedida de tráfico, control de máquinas vending, expendedoras e recreativas, etc., contadores de gas, auga, luz, etc., seguridade, sistemas de alimentación ininterrumpida, domótica industrial e doméstica, telecontrol de tanques, apertura de caixas de seguridade, Fórmula 1, etc.